Nazwa wsi Siepietnica dawniej Świepietnica, wywodzi się od nazwy służebnej oznaczającej pierwotnie ludzi wybierających miód z barci leśnych. Słowo świepet, świepot znaczy barć pszczół leśnych. Siepietnica to wieś o najstarszym rodowodzie, sięgającym początków XII w. Powstanie Siepietnicy wiąże się z akcją osadniczą prowadzoną na naszych terenach przez benedyktynów z Tyńca – wieś Siepietnica wymieniona jest w dokumencie ldziego z 1 123r, potwierdzającym posiadłości benedyktynów. W 1272r. Bolesław Wstydliwy wspólnie z Kingą potwierdzają dokument ldziego. Wśród szeregu wsi stanowiących własność benedyktynów wymieniona jest Siepietnica. Wówczas we wsi było jedno gospodarstwo. Ten sam książę w 1288 r. wydał dokument, w którym zezwolił benedyktynom przenieść z prawa polskiego na prawo magdeburskie 30 wsi. Także wśród tych wsi wymieniona jest Siepietnica. Wówczas Siepietnica należała do parafii Biecz i płaciła, prebendę do kościoła św. Floriana w Krakowie. Następna wzmianka o Siepietnicy wiąże się ze sporem opata tynieckiego z Jakubem podkomorzym sandomierskim o gród Golesz, który zakończył się przyznaniem opatowi zamku Golesz z przyległościami, wśród których wymieniona jest Siepietnica. W miarę upływu czasu, a szczególnie za panowania Kazimierza Wielkiego nasiliło się osadnictwo w dorzeczu Ropy. Powstały wtedy liczne jak na owe czasy wsie. Monarcha dążył do stworzenia silnej bazy materialnej opartej na ludności polskiej, która miała stanowić podstawę do dalszej akcji politycznej i osadniczej. Ponadto król dążył do przejęcia dóbr kościelnych. W wyniku tej akcji w 1375r. Siepietnica łącznie z innymi wioskami została włączona do królewszczyzn. Odtąd aż do rozbiorów polski Siepietnica stanowić będzie własność królewską. Niemniej dziedziczni sołtysi w Siepietnicy zachowali swoją własność. W 1426r. wymieniana jest wdowa po sołtysie Pawle z Binarowej, która otrzymała od Mikołaja z Siepietnicy za sołectwo w Siepietnicy 22 grzywny.

W Siepietnicy w XV w. według Jana Długosza były łany kmiece, byli zagrodnicy, czyli tacy, którzy mieli mniej niż łan gospodarstwa. We wsi był folwark, karczma i młyn.

W XV w. dzierżawcą Siepietnicy był Mikołaj Szczepanowski, i burgrabia biecki. .

W 1501 r. za zgodą Jana Olbrachta Jakub Sieklucki wykupił wójtostwo bieckie z Erazma Szczepanowskiego, a obciążenia finansowe przeniósł na dobra królewskie: Libuszę, Kryg, Binarową i Siepietnicę.

W 1511 r. dzierżawę tych wsi wykupił Baltazar Dąbrowski. W 1521 r. Zygmunt Stary dał w zastaw Pawłowi Wolskiemu z Woli Rzesztkowej dobra królewskie z sołectwami: w Siepietnicy, Libuszy, Krygu i Binarowej. Już w 1525 r. dzierżawcą Siepietnicy był Jan Tarło z Tarnowa, który trzymał tę wieś, co najmniej do połowy XVI w. W początkach drugiej połowy XVI w. Jan Ocieski kanclerz koronny zamienił swoje części w Rudnie Dolnym na wsie Binarową i Siepietnicę. Nie wiadomo jak długo Siepietnica pozostawała w rękach Ocieskich. W 1581 r. wieś należała już do palatynatu lubelskiego, dzierżawił ją Krzysztof Lisowski. Wówczas w Siepietnicy była jedna zagroda z rolą, cztery zagrody bez roli i czterech komorników z bydłem. Był także folwark dworski. Od 1616 r. Siepietnica łącznie z innymi wsiami należała do niegrodowego starostwa libuskiego.

Według spisu podatkowego z 1629 r. Siepietnica była wsią królewską, a dzierżawił ją Jan Kochanowski. Od 1634 r. cale niegrodowe starostwo libuskie, a więc i Siepietnicę przejął w dzierżawę Andrzej Rej z Nagłowić, sekretarz króla Władysława IV. Rejowie trzymali Siepietnic do 1710 r. Później Siepietnicę dzierżawili Sierakowski, Lubomirscy a następnie dzierżawił Siepietnicę Józef Jordan. Na lata 1755-58 przypada tzw. powstanie libuskie. Był to zorganizowany opór chłopów, przeciwko wzrostowi pańszczyzny i podatków. Powstanie zakończyło się klęską chłopów. Przywódcy zostali skazani na śmierć, a głowy skazańców miały być wbite na pal we wsiach, z których pochodzili. Wielu skazańców zbiegło. Tylko jeden został stracony. Przypuszcza się, że skazany na śmierć Klemens Słowik pochodził z Siepietnicy. Od 1768 r. starostwo bieckie i niegrodowe starostwo libuskie objął Wilhelm Siemieński. Odtąd Siepietnica należała do Siemieńskich, później Jabłonkowskich, następnie do Stadnickich. Od Stadnickich nabył dobra ziemskie wraz z Siepietnicą w 1856 r. Józef Baenreither.

W 1870 r. wg spisu powszechnego Siepietnica należy do powiatu jasielskiego, parafii Sławęcin zamieszkuje ją 179 osób. Obszar dworski obejmuje 161 morgów gruntów ornych, 3 morgi łąk, 10 morgów pastwisk, 80 morgów lasu. Obszar chłopski to 51 morgów gruntów ornych, 7 morgów tak, 7 morgów pastwisk i 5 morgów lasu. Dwadzieścia lat później we wsi było 35 domów, mieszkało tam 205 osób w tym 25 izraelitów. Prócz wymienionych domów były zabudowania dworskie i folwark.

Podział ziemi nie uległ zmianie. W 1872 r. dobra ziemskie w Siepietnicy kupił Szczęsny Włodek, od niego cześć dworskich nabył Alojzy Metzger, tenże w 1900 r. sprzedał je Narcyzowi Dziewiałtowskiemu. W 1918 r. tę część zakupił Alojzy Kolarz i niebawem sprzedał je Boryczce i Michałkowi. Od nich zakupił ziemię w ilości 96 morgów i dworek Tomasz Gubemat w 1919 r. Druga część dóbr dworskich w Siepietnicy z dworem i folwarkiem ok. 1920 r. przeszła na własność Apoloni Majznarskiej.

Siepietnica jak wiele miejscowości na Podkarpaciu wiele ucierpiała w czasie działań I wojny światowej. We wsi jest cmentarz wojenny z tego okresu.

Okres międzywojenny w Siepietnicy to okres ożywienia życia gospodarczego i społecznego, brutalnie przerwany przez wybuch ll wojny światowej w XX w. Okres okupacji, to ciężkie lata jak w całej Polsce, duże straty i zniszczenia.

Po II wojnie światowej Siepietnica powoli zaczęła się odbudowywać i zmieniać. Z krajobrazu wsi znikają domy drewniane, zwiększa się liczba domów murowanych, nowoczesnych z ładnymi ogrodami kwiatowymi. Drogi przebiegające przez wieś są utwardzone i wyasfaltowane. Główne drogi mają oświetlenie. We wsi nie było nigdy szkoły ani kościoła. Ludność Siepietnicy należała najpierw do parafii w Bieczu, a następnie do parafii Sławęcin. W 1966 r. dekretem kurii biskupiej w Przemyślu włączono Siepietnicę do parafii Święcany. Od momentu przyłączenia Siepietnicy do Święcan powstała myśl wybudowania kościoła w Siepietnicy. Kościółek wybudowano w 1974 r. mimo dużych trudności ze strony władz komunistycznych. W tym samym roku kościółek poświęcił bp Ignacy Tokarczuk. Odtąd w kościółku p.w. Matki Bożej Częstochowskiej odprawiane są msze św. Kościółek jest filialny w stosunku do parafialnego w Święcanach.

W Siepietnicy działają organizacje społeczne OSP i KGW. Początki Koła Gospodyń Wiejskich w Siepietnicy sięgają lat 1943 – 44. Organizatorką spotkań kobiet i dziewcząt była nauczycielka Maria Mączak. Spotkania odbywały się u niej w domu. Maria Mączak uczyła udzielania pierwszej pomocy, uczyła czytania i pisania, haftu. Uczyła także ogrodnictwa, robienia przetworów z owoców i warzyw. Po zakończeniu wojny w Siepietnicy zorganizowano Koło Samopomoc Chłopska, a przy nim Koło Gospodyń Wiejskich. Początkowo Maria Mączak, a później Czyż Maria prowadziła tą organizację. Organizowały dla kobiet różnego rodzaju szkolenia.

W 1970 r. przewodniczącą została Aniela Filus, która była kierowniczką Klubu Rolnika. W tym czasie zorganizowano wypożyczanie naczyń.

Wielkim wydarzeniem w działalności KGW w Siepietnicy, był Powiatowy Zjazd, Spotkanie odbyło się w Siepietnicy, uczestniczyło w nim ponad 100 członkiń .

Po wieloletnich wysiłkach całego społeczeństwa siepietnickiego , wybudowano Dom Ludowy, który oddano do użytku w 1982 r. Odtąd działalność KGW była łatwiejsza, było gdzie się spotykać.

W latach 80-tych przewodniczącą KGW w Siepietnicy była Zofia Syzdek, po niej Leokadia Bochenek.

W okresie przemian politycznych w Polsce w latach 1981-1989 działalność koła zamarła.

W 2000 r. W Skołyszynie z inicjatywy wieloletniej działaczki KGW Genowefy Szerląg odbyło się spotkanie kobiet z całej gminy. Powołana została Rada Kobiet, której zadaniem było reaktywowanie Kół Gospodyń Wiejskich w poszczególnych wsiach.

W Siepietnicy Maria Czochara doprowadziła do reaktywowania KGW i została jego przewodniczącą. Nastąpiło ożywienie działalności. W obecnych czasach członkinie jako zadanie organizacji przyjęły kontynuowanie tradycji i obyczajów i przekazywanie ich z pokolenia na pokolenie.

Organizowane są coroczne spotkania wigilijne z udziałem wszystkich organizacji działających w Siepietnicy. Na te spotkania przygotowywane są tradycyjne potrawy wigilijne. Także z tymi tradycyjnymi potrawami KGW z Siepietnicy bierze udział w Spotkaniach Wigilijnych w Jasielskim Domu Kultury.

W okresie Świąt Bożonarodzeniowych Koło organizuje wieczory kolęd, wystawia Jasełka.

W każdym roku ze szczególna starannością organizowane są dożynki wiejskie. Na tę uroczystość 15 sierpnia Matki Bożej Zielnej zawsze wykonywany jest wieniec dożynkowy. Niejednokrotnie z tym wieńcem KGW z innymi organizacjami np. OSP, brało udział w dożynkach gminnych i powiatowych.

KGW w Siepietnicy czynnie się włącza w niesienie pomocy powodzianom i pogorzelcom.

20 listopada 2004 r. w Domu Ludowym w Siepietnicy uroczystości obchodzono Jubileusz 60-lecia działalności Koła, w której uczestniczyły władze powiatowe i gminne.

Przy omawianiu działalności kulturalno-oświatowej w Siepietnicy należy wspomnieć o istniejących w okresie międzywojennym tzw. Biblioteczkach wędrujących. W okresie powojennym zorganizowana została w Siepietnicy Biblioteka Wiejska im. Bolesława Prusa. Posiadała stosunkowo liczny księgozbiór, który uległ zniszczeniami w czasie powodzi. W 1959 r. Biblioteka wraz z LZS „Siepietniczanka” zorganizowały sekcję Kulturalno – Oświatową, która powołała zespół czytelniczy. Zespół ten brał udział w różnych konkursach literackich.

W latach 1948 – 1956 w Siepietnicy działała drużyna harcerska. Była to XXXl Drużyna im. Jana Sobieskiego. Drużynowym był Jan Papciak, przybocznym Andrzej Mazurkiewicz. W 1949 r. Zmieniono patrona drużyny i odtąd była to drużyna ZHP im. Karola Świerczewskiego. Ostatnim drużynowym był Edward Wojtuń.

Najstarszą organizacją społeczną działającą w Siepietnicy jest Ochotnicza Straż Pożarna, która powstała w 1897 r. W 1917 r. w wyniku licznych próśb mieszkańców W. Dziewiałtowski właściciel folwarku w Siepietnicy zakupił ręczną sikawkę strażacką. Z jego pomocą została zorganizowana straż w Siepietnicy. Pierwszym prezesem został założyciel OSP Ignacy, a naczelnikiem Wojciech Krzysztofik. OSP Siepietnica liczyła 40 członków, posiadała dobrze wyszkoloną drużynę bojową.

W 1928 r. odbyły się w Siepietnicy rejonowe zawody strażackie. W okresie międzywojennym w Siepietnicy działała także żeńska drużyna OSP

W 1931 r. strażacy ze środków finansowych własnych wybudowali drewnianą remizę i zakupili nowocześniejszy sprzęt strażacki.

W 1932 r. Drużyna OSP Siepietnica zdobyła drugie miejsce w zawodach strażackich w Jaśle. Ponownie drugie miejsce w zawodach zdobyła w 1973 r. .

W okresie okupacji hitlerowskiej kilku strażaków z Siepietnicy należało do ruchu oporu.

Po 1945 r. nastąpiło ożywienie działalności OSP w Siepietnicy. W latach 1963 – 1965 została wybudowane remiza strażacka, która służy także jako Dom Ludowy.

Historyczne mapy:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.